اشک تماشاگر حرمت دارد آقاجان، باید با روشهای شرافتمندانه در بیاید
اینکه چطور یکی از قهرمانان از اشک ریختن خود نماد می سازد و همیشه عینک دودی می زند برای اینکه بگوید به تازگی اشک ریخته است تا در نظر دیگران ارزشمند جلوه کند. کوندرا عقیده دارد آدمهایی احساساتی وقتی اشک می ریزند حس خوبی نسبت به خود دارند و خود را آدم بهتری می دانند چون "داشتن عواطف" خود یک ارزش است.
بیینده های زیادی را دیده ام که فیلمی را دوست داشته اند چون هنگام دیدن آن اشک ریخته اند و فیلمسازانی هم اشک تماشاگر را در می آوردند تا اثبات کنند که فیلمساز خوبی هستند
در دوران رمانتیسم که فیلمها بر اساس میزان اشکی که از تماشاگر می گرفته یک دستماله و دو دستماله و سه دستماله نامگذاری می شده اند (ببین آخری چه عر و عوری راه می انداخته است)
من با استناد به کوندرا عقیده دارم که دو نوع اشک وجود دارد. یکی ناشی از احساس واقعی و دیگری ناشی از بخش احساساتی و سطحی وجود بشر.
و طبعا به نظر من فیلمساز باید اولی را در بیاورد نه دومی
مثال مورد اول سکانس کشتار عروسی در گیم آو ترونز
و مثال دوم پایان فیلم من مادر هستم جیرانی