دیشب با دوستی با چت درباره مسائل کاری مشورت می کردم
او در پشت هر جمله من یک آیکون لبخند می گذاشت و یا  با جملاتی طنز آمیز درباره مشکل من حرف می زد
در پایان هم یک راه حل مضحک برای دغدغه ذهنی من ارائه کرد
ٱنقدر از گفتگو با او آزار دیدم که در پایان بسیار دل گرفته تر از آغاز با او خداحافظی کردم
این دوست در دنیایی واقعی به شدت در کلام و سخن، مودب و محتاط و ملایم است
و با شناختی که از او دارم  به هیچ وجه قصد آزار دادن مرا نداشت. 
این از بلایای چت و دنیای مجاز و  آیکون ها ست که با از بین بردن لحن کلام و استفاده غلط این سوبرداشت ها را ممکن می شود
همین اتفاق درباره کامنت ها و اس ام اس ها هم می افتد.

چقدر از خواننده هایم بعدا ایمیل زدند و منظور خود را از کامنتشان توضیح دادند.

 اس ام اس ها که گناه بسیاری از دوستی منجر به جدایی برگردنشان است.. . آمارشان از تصادف منجر به فوت بیشتر است گمانم
 نتیجه گیری اخلاقی اینکه :
ابراز عشق و ابراز تنفر و بقیه ابرازهایتان چش تو چش باشد 
یعنی اینقدری که بشه با مشت  زد تو چش طرف یا ماچش کرد